Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Slim.am-ը գրում է. Սենատոր Մենենդեսը պատմել է բացառիկ մանրամասներ՝ ազգությամբ հայ, իր դայակի մասին … Սենատոր Ռոբերտ․ (Բոբ) Մենենդեսը հետաքրքիր ու հnւզիչ պատմություն է ներկայացրել, որը լսելուց հետո, ներկաներն հուզմունքից ապշել էին․․․ Ինչպես գիտենք ԱՄՆ Սենատը ընդունեց՝ Հայոց ցեղաս պանnւթյան ճանաչման և դա տապարտման բանաձևը․․ Սա, իսկապես, մեծ նվաճուն էր մեզ համար։ Այս մեծ իրադարձության համար, պետք է արժանին մատուցել հատկապես սենատորներ Ռոբերտ (Բոբ) Մենենդեսին ու Թեդ Քրուզին․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Քանի որ, հենց վերջիններիս ջանքերի շնորհիվ, տեղի ունեցավ այս նվաճումը․․․Սենատոր Մենենդեսը արդեն հասցրել է սիրվել աշխարհասփյուռ հայերի կողմից․․․ Իսկ դրա պատճառ հանդիսացավ այն, որ վերոնշյալ բանաձևի ընդունումը կարդալու ժամանակ, սենատորը հազիվ զսպեց իր արց ունքները, քանի որ, նա այդ պայ քարը համարում էր իր սեփականը․․․Բայց, կա մի հետաքիքիր ու ուշագրավ դրվագ սենատորի կյանքից, որն իմանալուց հետո, վստահաբար, հայերս էլ ավելի կգնահատենք ու կկապվենք Մենենդեսի հետ․․․ Մինչ այդ, համառոտ ներկայացնենք սենատոր կենսագրության առավել կարևոր դրվագները, այնուհետև անցնենք բուն պատմությանը․․․Եվ այսպես․ Ռոբերտ Մենեդեսը երկար տարիներ զբաղվել է ակտիվ քաղաքականությամբ ու ԱՄՆ-ում պաշտպանել հայ ժողովրդի շահերը․․․ Հատկապես պետք է հիշատակել այն, որ հենց Մենենդեսի շնորհիվ չեղյալ համարվեց, ԱՄՆ-ի կողմից Ադրբեջանին ուղաթիռներ վաճառելու գործընթացը․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Մենենդեսի ծնողները ԱՄՆ- են գա ղթել Կուբայից։ Բարեբախտաբար, ընտանիքի սոցիալական վիճակը թույլ է տվել, որպեսզի Ռոբերտի ծնողները դայակ վարձեն նրա համար, քանի որ ծնողները աշխատում էին և ժամանակ չէին ունենում զբաղվելու իրենց երեխայով․․․ Սակայն, նրանք վստահ էին, որ Ռոբերտը ապահով ձեռքերում է, քանի որ վերջինիս դաստիարակությամբ զբաղվում էր նրանց ազգությամբ հայ հարևանուհին․․․ Օրերս, սենատորը հետաքրքիր և հnւզիչ մի պատմություն է հիշել կապված նրա դայակի՝ տիկին Անուշի մասին․․․«Փոքր ժամանակ, երբեմն ես մտածում էի ծնողներս ինձ այքան էլ չեն սիրում, քանի որ ինձ հետ գրեթե ժամանակ չէին անցկացնում, իսկ դրա փոխարեն ողջ օրը տարված էին գործերով․․ Ինձ ու քրոջս հետևում էր տիկին Անուշը։ Ես ինը տարեկան էի, երբ այդ ծեր կինը 1-ին անգամ եկավ մեր տուն․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Այսօրվա պես հիշում եմ նրա դեմքը։ Չնայած, որ նա այդ ժամանակ ուներ բավական մաշված տեսք, բայց կարողացել էր գրա վել ունևոր և կայացած ծնողներիս ուշադրությունը եւ հմայքը։ Քանի որ, իսկապես, հնարավոր չէր չհմայվել այդ կնոջ տեսքով։ Դե բնականաբար մեր առաջին հանդիպումը անցավ ոչ այդքան հաճելի պայմաններում, ինչի համար էլ մինչ հիմա զղջnւմ եմ, սակայն չխորանալով մանրամասների մեջ, միանգամից ասեմ, որ տիկին Անուշին շատ շուտ հաջողվեց ընկերանալ մեզ հետ։ Ինչպես արդեն ասացի, ես կարծում էի թե ծնողներս ինձ անտեunւմ էին, ու հաճախ էի փակվում սենյակումս ու տխրում, լինում էր դեպքեր, երբ անգամ թաքուն արտասվում էի․․․ Մոռացա նշեմ, որ այդ ժամանակ, ես խաղում էի տեղի մարզական ակումբներից մեկում, որպես առաջատար հար ձակվnղ․ հայրս շատ էր սիրում ամերիկյան ֆուտբոլ։

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Եվ ահա, ծննդյանս օրը, երբ լրանում էր տասնամյակս, նշանակված էր եզրափակիչ հանդպիպում մեր եւ մրցակից թիմերի միջև․․ Չգիտեմ, կհավատաք թե ոչ, սակայն ես այդ օրը արթնացել էի, ոչ թե ծննդյան օրվա առթիվ նվերների սպասումով, այլ որ պետք է այդ խաղին խփեի հաղթական գոլը․․․Ծնողներս խոստացել էին, որ այս անգամ անպայման ներկա էին գտնվելու խաղին։ Այդպես էլ եղավ, սակայն չանցած 15 րոպե նկատեցի, որ նրանք բացակայում են․․․ Անմիջապես սկսեցի հուզվել և կորցնելով ինքնատիրապետումս դուրս վազեցի մարզադաշտից․․․ Ինչպես միշտ, տիկին Անուշը կողքիս էր, ու այդ օրը նույնպես բացառություն չէր․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Հասնելով տուն, ահավոր նյարդայնացած վիճակում սկսեցի այս ու այն կողմ նե տել տան արժեքավոր իրերը ու կn տրեցի մեր գրեթե բոլոր ընտանեկան լուսանկարները․․․ Բարձր բղա վում էի, թե որքան եմ ատում նրանց և որ պետք է փախչեմ տանից․․․Եվ ահա, այդ ժամանակ ներս մտավ տիկին Անուշը, ու սկսեց բարձր ծիծաղել․․․Այդ տեսնելով, ես միանգամից հավաքվեցի ու զարմացա, թե ինչու համար էր նման լար ված իրավիճակում այդ տխրադեմ կինը բարձր ծիծաղում․․․Տիկին Անուշ, ինչ եք անում, ձեզ լավ չեք զգում, հետաքրքրվեցի՝ կարծելով, որ նրա հետ ինչ-որ բան այն չէ․․․ Վայ, Ռոբերտ ջան, վայ տղաս, ախր, եթե իմնայիր, թե որքան անիմաստ ու անտեղի է քո այդ պոռթկումը, դու էլ կսկսեիր ինձ պես ծիծաղել․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

-Տիկին Անուշ, Դուք երևի չգիտեք, բայց իմ նման վիճակում հայտնվելն ունի շատ տեղին պատճառ։ Ծնողներս խաղի ընթացքում հեռացան, չսպասելով որ այն ավարտվի, թեպետ նախապես խոստացել էին, որ մնալու էին․ ասացի ես․․․ —Տղաս, իսկ ով ասաց, որ նրանք հեռացել են ու չեն մնացել․
Ինչպես թե ով ասաց․ ես իմ սեփական աչքերով տեսա, որ նրանք այնտեղ չէին․․․ —Իսկ գիտես թե որտեղ էին․ դե իհարկե ոչ։ Այ, որ հիմա ասեմ, քեզ պետք է վատ զգաս։ Նրանք ոչ թե հեռացել էին մարզադաշտից ու չէին սպասել, որ խաղը ավարտվի, այլ ընդամենը րոպեով գնացել էին, որ քո ամենասիրած մարզիկից թույլտվություն վերցնեին, որ նա քեզ հետ լուսանկարվի։ Բայց ցшվnք սրտի, այդ դու հեռացար ու չսպասեցիր՝ ծննդյանդ անակնկալին, ու ցшվnք այդ մնաց կիսատ։ Բայց դու մի տխրի, մի բան կմտածենք․ ասաց տիկին Անուշն ու պինդ բռնելով ձեռքս կսկեց շոյել գլուխս․․․

Այո, հայերն այդպիսին են՝ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող. ԱՄՆ Սենատոր Մենենդեսը պատմել է իր կյանքից հուզիչ մի դրվագ

Այդ պահին, ես իսկապես շատ նեղվեցի, ասածներիս ու արածներիս համար։ Ու այդ օրվանից այլ աչքով սկսեցի նայել ծնողներիս՝ մտքիցս հանելով, որ նրանք ինձ չեն սիրում․․․ Մի քանի ամիս հետո, այդ մարզիկը, ում անունը ցшվnք, չեմ հիշում, հյուրընկալվեց մեզ․․․Այդ հետո էի իմանալու, որ այն չա րաբաստիկ օրը, ծնողներս իսկապես հեռացել էին մարզադաշտից՝ թողնելով ինձ մենակ, իսկ տիկին Անուշը, ինչպես միշտ հարթել էր խնդիրը․․․
Տարիքիս հետ հասկացա, որ, իրոք, պետք չէր մեղադրել ծնողներիս, քանի որ նրանք օր ու գիշեր աշխատում էին, որպեսզի ես ոչնչի կարիք չունենամ․․․ Եվ այսօր ես պարտական եմ նրաց դրա համար, սակայն առավել պարտական եմ այն հմայիչ, խելացի ու հոգատար դայակին՝ տիկին Անուշին, ով թույլ չտվեց, որ ես բաժանվեմ իմ ծնողներից ու դեռ մի բան էլ արեց այնպես, որ ես ավելի մտերմանամ նրանց հետ․ Ինչ կարող եմ ասել․ հայերը այդպիսին են․ հոգատար և դիմացինի մասին մտածող․․․

Рейтинг
( 1 оценка, среднее 5 из 5 )
Կիսվեք այս նյութով և տեղեկացրեք Ձեր ընկերներին սոց ցանցերի միջոցով